Deze TED Talk gaf woorden aan iets wat ik voelde op momenten dat mijn lichaam niet meer meewerkte, maar wat ik zelf niet kon uitleggen.

Het gaat over wat je in beweging houdt, wanneer vooruitgang niet meetbaar lijkt.

Niet vooruitkomen omdat je wordt geduwd
door angst, door wat je denkt te moeten kunnen,
of door de grenzen van geld en energie,
en door wat wel of niet mogelijk lijkt.

Maar bewegen omdat je wordt aangetrokken door richting.

Zelfs als het licht aan het eind van de tunnel niet zichtbaar is,
verandert er iets.
Niet omdat het ineens lichter wordt,
maar omdat je anders aanwezig bent in dezelfde situatie.

Omdat je niet meer wordt gepusht door omstandigheden,
maar gedragen wordt door een verlangen
dat je niet kan worden afgenomen.
Dat niet afhankelijk is van factoren
waar je geen controle over hebt.

Ook niet op dagen dat alles tegenzit.
Juist wanneer motivatie, energie en vertrouwen wegvallen,
is het dit verlangen dat je, vaak onbewust, in beweging houdt.

Deze grit — waar Angela Lee Duckworth over spreekt in de Ted Talk—
is niet alleen wat succes mogelijk maakt,
maar ook herstel.
Zelfs van iets waarvan gezegd wordt
dat het nooit meer beter zal worden.

Laat je verlangen, je grit, niet saboteren
door wat een arts, leraar
of iemand waar je tegenop kijkt zegt.
Houd vast aan je verlangen.

Dit verlangen, deze ‘grit’, is geen illusie,
maar een kracht die aantoonbaar verschil maakt.